"..Το να φωτογραφίζεις σημαίνει να βάζεις σε μια ευθεία το μυαλό, τη ματιά και την καρδιά..."
HENRI CARTIER-BRESSON
...Ελευθερία δεν είναι να κάνει κάποιος τη βούλησή του πράξη, αλλα να μην υποτάσσεται στη βούληση καποιου άλλου... (Ζ. Ζ. ΡΟΥΣΩ)

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

ΓΚΑΜΠΟ - ΓΑΤΟΣ

ΓΚΑΜΠΗΣ Ο...ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ. (ο ύπνος τρέφει τα γατιά...)

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

PHOROBIENNALE 2014




ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ PHOTOBIENNALE  - ΛΟΓΟΣ  ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

ΔΡΑΣΕΙΣ PHOTOBIENNALE



ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΥΠΑΙΘΡΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΚΟΘ ΣΤΟ ΑΙΘΡΙΟ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΗΣ PHOTOBIENNALE 2014

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

PHOTOBIENNALE 2014






ΑΠΟ ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ  ΕΚΘΕΣΗΣ   'ΛΟΓΟΣ ΙV'  ΣΤΗΝ ΡΩΜΑΙΚΗ ΑΓΟΡΑ...

















Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Η ΒΕΝΕΤΙΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΗΣ




Από την έκθεση Η ΒΕΝΕΤΙΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΗΣ
του Riccardo Zipoli στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης μέχρι (6/6/2014).
Ενας υπέροχος συνδυασμός φωτογραφιών και όμορφης πέρσικης ποίησης του 15ου αιώνα
 



Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΚΠΤΩΣΕΩΝ  2014 : '..ΦΑΤΕ ΜΑΤΙΑ, ΨΑΡΙΑ..'

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

ΠΟΛΙΤΙΚΟΛΟΓΙΕΣ

Ο λόγος που στα τελευταία κείμενα μου ολοένα και περισσότερο  πολιτικολογώ, παραβιάζοντας τον αμιγώς φωτογραφικό χαρακτήρα που διαποτίζει την σχέση μου με το διαδίκτυο, δεν είναι θέμα ούτε ιδιοσυγκρασίας ούτε επαναστατικής (αντιμνημονιακής) ‘γυμναστικής’. Σαν πολίτης αυτής της χώρας και λάτρης της δημοκρατίας του διαλόγου, πάντα είχα τις απόψεις μου και τις συζητούσα εξονυχιστικά, είτε με φίλους είτε μέσα από αντίστοιχα  forum. Πάντα όμως απόφευγα να βάλω ταμπέλες στις σκέψεις και τα λόγια μου και ποτέ δεν άφησα να τσουβαλιάσει την ιδεολογία μου ο στείρος και ανεύθυνος πολιτικός μηχανισμός, ιδιαίτερα της δογματικής των κομμάτων. Επικοινωνούσα και διαλεγόμουνα με ‘πολιτιστικά κριτήρια’, συγκεντρώνοντας στην έννοια ‘πολιτισμός’, εκτός από τα θέματα της καλλιτεχνικής δημιουργίας, που με αφορούσαν ατομικά και μαζικά και όλο εκείνο το πλέγμα των  πολιτικών θεμάτων που αφορούν και καθορίζουν τις ζωές μας και τις σχέσεις μας  μέσα σε αυτήν την συγκεκριμένη κοινωνία που μας έλαχε να υπάρχουμε…  Και πέρα από κόμματα και μηχανισμούς αυτό το θεωρούσα και εξακολουθώ να το θεωρώ σαν υγιή μορφή κοινωνικής έκφρασης. Τα τελευταία χρόνια όμως, που ως γνωστόν βιώνουμε μια ανεπανάληπτη κρίση, τα πράγματα έχουν ξεφύγει ως προς τα κριτήρια που θέτουμε για την διατύπωση των σκέψεών μας. Τι είναι σωστό η λάθος, υγιές ή αρρωστημένο, πολιτικοποιημένο ή όχι, συμπλέκονται σε ένα ομιχλώδες και ασαφές τοπίο, που πέρα από αυτό δεν μπορούμε να διακρίνουμε καθαρά κανένα ψίγμα ή έστω κάποια μεταμόρφωση της αλήθειας. Το μόνο αληθινό που αντιλαμβανόμαστε είναι μια διαρκή παρακμή, μια κρίση που έχει ξεφύγει όχι μόνο από τον οικονομικό της μανδύα αλλά και από τον πολιτικό της αντίκτυπο και αγκαλιάζει ολόκληρη την κοινωνία μες από το προσωπικό ‘φαντασιακό’ του καθενός. Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι μονάχα πολιτικοοικονομικό το πρόβλημα αλλά βαθύτατα κοινωνικό και ουσιαστικά πολιτιστικό – πολιτισμικό. Σε αυτές τις περιπτώσεις η πολιτιστική συζήτηση οφείλει, αν σέβεται την άποψή της να πολιτικολογεί, στην προσπάθεια της να καταλάβει και να κατανοήσει τι γίνεται. Γιατί ουσιαστικά η διαρκής κατάρρευση των θεσμών μας έχει οδηγήσει σε ένα αφιλόξενο τοπίο που υπάρχει ανάγκη να το κατανοήσουμε και να το ανιχνεύσουμε καλά, πριν από κάθε τελική απόρριψη ή καθολική αποδοχή. Σε διαφορετική περίπτωση θα οδηγηθούμε είτε σε απολιτίκ συμπεριφορές τύπου ‘ΠΟΤΑΜΙ’, που βολεύει το σύστημα εξουσίας και τα συμφέροντα του γι αυτό και προωθείται αθόρυβα και μαζικά στον κοινωνικό ιστό και στο εκλογικό σώμα (άλλωστε το πείραμα Μπερλουσκόνι έχει ήδη ανοίξει τον δρόμο) είτε σε άσκοπες και ξεπερασμένες δυναμικές αντίστασης (πορείες, απεργίες κ.α.) παλαιολιθικού τύπου που ενισχύουν την αδυναμία της αριστεράς να κατανοήσει τις καινούργιες λογικές. (Ούτε λόγος φυσικά για το γνωστό ακροδεξιό φασιστικό μόρφωμα, ουσιαστικό παράγωγο του καταρρέοντος συστήματος, με ουσία και στόχο απολιτίκ κατευθύνσεις..). Πρέπει λοιπόν, για την ορθή αντιμετώπιση των θεμάτων της κρίσης και για την κατανόησή της, κατανόηση κατά βάση του ίδιου μας του εαυτού, να επιλέγουμε την πολιτική εκβάθυνση των πραγμάτων, ανοίγοντας δρόμους στην σκέψη και τον λόγο μας που θα μας οδηγήσουν στην υπέρβασή της και στην αποδοχή μιας νέας πραγματικότητας. Πέρα από μνημόνια και αντιμνημόνια, πέρα από θιασώτες και αγανακτισμένους, πέρα από ιστορικές αναγκαιότητες και ανατροπές….      

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ

«Φοβού τους Ελληνες και πρωτογενή πλεονάσματα φέροντας» αναφέρεται σε ανάλυση του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής (CFR), στην οποία προβλέπεται πως η Ελλάδα «θα χρεοκοπήσει κάποια στιγμή την επόμενη χρονιά».  (ΕΝΕΤ.gr)
...Άλλωστε ο γραφικότατος Αδωνις το είπε στην εκπομπή του Χατζηνικολαου : «Το 2010 είχαμε χρεοκοπήσει..». Και επειδή, όπως λένε, ‘από παιδί και από χαζό μαθαίνεις την αλήθεια’, δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία για το δόλιο παιχνίδι που παίχθηκε, (και δυστυχώς παίζεται ακόμη) άμοιρα και ανελέητα, στις πλάτες μας… Η λέξη – καραμέλα που πιπιλίζαμε όλοι μας στις αναμεταξύ μας συζητήσεις πλέον ειπώθηκε, με τον πιο κωμικό τρόπο τολμώ να πώ, λόγω της ιδιαιτερότητας του συγκεκριμένου Υπουργού, από επίσημα κυβερνητικά χείλη. Όλα τελικά αποδεικνύονται μια ‘μπλόφα’. Από την αρχή μέχρι το τέλος. Η διαφορά στην διατύπωση από το παλιότερο «σας σώσαμε από μια επερχόμενη χρεοκοπία» που δικαιολογούσε την προσφυγή στο ΔΝΤ, στο σημερινό «σας σώνουμε από την χρεοκοπία που σας επέβαλλαν οι άλλοι», που σιγά σιγά μετατρέπεται «είμαστε χρεοκοπημένοι, έτσι και αλλιώς γι ΄αυτό να μην φωνάζετε και μην ελπίζετε…» φανερώνει το συγχυσμένο και αδύναμο πρόσωπο των κυβερνόντων, (όλα τα άλλα λόγια πέρι ‘πρωτογενούς πλεονάσματος‘ και άλλων τινών είναι λεκτικά ‘μπουρμπούτσαλα’), αδύναμο να αντικρύσει την αλήθεια κατά πρόσωπο, και φυσικά δεν εκφέρεται αβίαστα και με ‘ελαφρά τη καρδία’ στην μέση μιας προεκλογικής περιόδου… Έχει το σκοπό του και το στόχο του το πράγμα… Η επίσημη χρεοκοπία της χώρας, άσχετα με τις οικονομικές ψευδο - αναβαθμίσεις των οίκων αξιολόγησεις, δεν ανατρέπεται με πολιτικές ακροβασίες μιας ψυχορραγούσας πολιτικής σκηνής. Απαιτεί ριζοσπαστικές ανατροπές της κοινωνικοπολιτικής ζωής. Η πιθανότητα αριστερής διακυβέρνησης του τόπου, για πρώτη φορά στα χρονικά και σε ευρωπαϊκή χώρα, και οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει για πολλούς, είναι πολύ πιο τρομακτική, για κάποιους, από την πλήρη παραδοχή και αποδοχή του βουλιάγματος μιάς χώρας στα λασπόνερα της χρεοκοπίας. Μιά παραδοχή που με νύχια και με δόντια, κρατούσαν τόσα χρόνια επτασφράγιστα κλειστή, με δηλώσεις κόντρα δηλώσεων, και οικονομοτεχνικές αποτιμήσεις μπακαλίστικης υφολογίας, από τοπικά αλλά και αλλότρια παπαγαλάκια. Θυμίζει τον βαρκάρη που ανοίγει ο ίδιος τρύπα στο καΐκι του για να το βουλιάξει και να μην περάσει στα χέρια άλλου καπετάνιου. Ή τον δημόσιο υπάλληλο που όταν πλησιάζει η στιγμή της μετάθεσης ή της σύνταξης κουβαλάει μαζί του κατά την αναχώρηση και όλο το αρχείο του γραφείου του, που ανήκει στην υπηρεσία, αφήνοντας σύξυλο τον αντικαταστάτη του ο οποίος πρέπει να ξαναοργανώσει όλο εκείνο το γραφειοκρατικό πλέγμα που έχει ήδη δομηθεί και επεξεργαστεί από την προηγούμενη διοίκηση (ένας βασικός, αλλά όχι και ο μοναδικός λόγος που ο δημόσιος τομέας χωλαίνει…). Ετοιμάζονται να παραδώσουν ‘καμμένη γή’ στον επερχόμενο ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά η μία και η μόνη δυνατότητα εξόδου από το οικονομικό αλλά και, κυρίως και κατ’ ουσία, από το κοινωνικό αδιέξοδο, δεν είναι μια απλή εναλλαγή της εξουσίας (που θυμίζει τις αποφράδες μέρες του ΠΑΣΟΚ)… Απαιτεί διαθρωτικές αλλαγές και μεταβολή του ‘κοινωνικού φαντασιακού’, πράγμα που αμφιβάλλω αν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να το προσφέρει και η κοινωνία να το δεχτεί… Θα δείξει. Μια προσπάθεια ποτέ δεν έβλαψε κανένα. (..αρκεί να πειστούμε ότι δρομολογείται η προσπάθεια…).

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

NYMAN



Απο την συναυλία του MICHAEL  NYMAN  με την ΚΟΘ στην αιθουσα τελετων του ΑΠΘ. 
(ο μαέστρος κουρασμένος κάθεται σε καρέκλα στο πόπντιουμ...)

Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

IRLAND

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ (ΧΡΙΣΤΙΝΑ)

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014